رنگ دیسپرس
برخی دیسپرسکنندهها، مواد شیمیایی غیر فعال هستند که برای جلوگیری از بهمپیوستگی، به صورت فیزیکی بهم میچسبند و باعث شکست ذرات میگردند. این نوع مواد باعث بهبودی فیزیکی در رنگ میگردند و عملاً در ایجاد پیوندهای زیادی با لایههای دیگر عمل میکنند.
این عمل باعث افزایش دیسپرسسازی و بهبود پایداری در محلول میگردد.
مزایا و معایب استفاده از دیسپرسسازها
برخی دیسپرسسازها از ترکیبات غیر یونی تشکیل شدهاند و نه قطبی میباشند. این ترکیبات خاصیت حلکنندگی خوبی دارند.
دیسپرسسازها به طور مستقیم بر خصوصیات نظارههای دیسپرس سستکننده تأثیر دارند.
(مانند Aza، Oxa و …)
آنتروکینون (anthraquinone)، نیترومین (nitromin)، و آمینها (amine) و ناپیو (؟) هستند.
این ساختار باعث میشود که سرعت، پراکندگی ذرات، پیوندپذیری و محیط قلیایی بالاتر رود.
واکنشپذیری بالا و قابلیت ۱۳۰ درصدی رساندن املاح را به داخل لیف افزایش میدهد.
گروه A: این دسته شامل خواص عالی و مقاومت بالا برای پایداری رنگ هستند.
گروه B: این دسته دارای انرژی یونی بالا، پایداری و میل عالی دارند و برای مواد سلولزی مناسب میباشند.
گروه C: این دستهها برای انرژی حاصل و میل بالا با خاصیت پایداری بالاتر نسبت به بنفش مربوط به گروه B معروف هستند.
گروه D: این دسته دارای پایداری حرارتی بالا، پایداری و یکنواختی رنگ خوب هستند.
هدف اصلی هنگام استفاده از ناظر دیسپرس:
یک شهر میپرسد: چرا استفاده از ناظر دیسپرس نیست؟
زیرا رنگترکیبی با سرعت بیشتری از ۴۰ درصد سطح افراد سریعتر و مؤثرتر نسبت به رنگهای جدید بهتر است.
دمای ۸۵ درجه مناسبتر است. دلیل جابهجایی در قلمرو، از فشارهای آغازین برند.
دیسپرسساز باید حداقل بعد از ۱۵ دقیقه در دمای غام (؟) باشد. سپس ماندگاری افزایش مییابد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.